Վաղուց, շատ վաղուց մտորում էին Աստվածները այն մասին, որ լավ չի լինի, եթե մարդկությունը հայտնաբերի տիեզերական իմաստությունը ավելի շուտ, քան մինչ դրան հասունանալը: Եվ որոշեցին Աստվածները թաքցնել իմաստությունը այնպիսի մի տեղ, որտեղ մարդը չի կարող գտնել, եթե չի հասունացել:
Աստվածներից մեկը առաջարկեց թաքցնել իմաստությունը ամենաբարձր լեռան վրա: Բայց նրանք արագ հասկացան, որ շուտով մարդիկ բոլոր բարձրությունները կհաղթահարեն և որ դա ապահով վայր չէ: Աստվածներից մեկ ուրիշը առաջարկեց թաքցնել օվկիանոսի խորքերում, բայց այստեղ էլ շուտով մարդիկ կարող են այն հայտնաբերել:
Այդ ժամանակ ամենաիմաստուն Աստվածն ասաց. «Ես գիտեմ ինչ պետք է անել: Պետք է տիեզերական իմաստությունը թաքցնել հենց մարդկանց մեջ: Մարդը կսկսի փնտրել այն իր մեջ, երբ արդեն դրա համար հասունացած կլինի:»
Աստվածները հիացած էին իմաստուն Աստծո առաջարկով և թաքցրեցին տիեզերական իմաստությունը հենց մարդկանց մեջ:
Օսկար Ռամոսը Չիլիացի նկարիչ-նկարազարդող է: Նա ստեղծում է վառ, գրոտեսկային կերպարներ: Ճիշտ է կերպարները ոչ միշտ են հաճելի դեմքեր, բայց նրանք բավական յուրահատուկ և հեշտ հիշվող են: 
Մի անգամ մուկը նկատում է, որ ֆերմայի տերը մկան թակարդ է տեղադրում: Նա այդ մասին պատմում է հավին, ոչխարին և կովին: Բայց նրանք բոլորը պատասխանում են. «մկան թակարդը դա քո պրոբլեմներն են, մեզ հետ այն ոչ մի առնչություն չունի»:
Մահվանից հետո մի քանի մարդու հոգիներ ընկնում են դրախտ (համենային դեպս իրենց այդպես էր թվում): Այս վայրում նրանց ցանկությունները ակնթարթորեն կատարվում էին: Հերիք էր որպեսզի նրանք ինչ-որ բանի մասին մտածեին, ինչ-որ բան ցանկանային և ցանկությունը միանգամից հառնում էր նրանց առջև: Այ սա կյանք է: Այն ինչի վրա մարդիկ Երկրի վրա ծախսում էին տարիներ, իսկ որոշները ամբողջ կյանքը՝ այստեղ կատարվում էր ակնթարթերի ընթացքում: Պետք էր ընդամենը ցանկանալ: Նրանք իրենց Աստված էին զգում և անչափ երջանիկ էին:
Դու իմ գարնան առավոտ- ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա.
Մի ծերունի իր թոռնիկին բացում է կյանքի համար շատ կարևոր մի գաղտնիք.
Երկու ընկեր հոգնած և ծարավ քայլում էին անապատով: Հանկարծ ինչ որ պատճառով նրանք սկսում են վիճել և ընկերներից մեկը ապտակ է հասցնում մյուսին: Ապտակված ընկերը ցավ զգալով՝ ոչինչ չի ասում այլ ավազի վրա գրում է. «այսօր իմ լավագույն ընկերը ինձ ապտակեց»: Նրանք շարունակում են ճանապարհը և հայտնաբերում մի օազիս: Որոշում են այնտեղ լողանալ:
