Փակե՞լ, թե՞ չփակել. այս է խնդիրը

16 մեկնաբանություն

1. 

   Summer_Rain

   Դեկտեմբեր 2, 2011 at 00:07 (UTC 4)

   Պատասխանել

   ՉՓԱԿԵԼ….Մի օր գրել էիր,թե ինչ է տալիս քեզ այս բլոգը:Իմ կարծիքով այսպիսի պահերին պետք է վերադառնաս այդ մտքին
   Եվ նաև մի մոռացի,որ բլոգում շատ մարդիկ գտնում են իրենց հոգեհարազատ տողեր,իսկ դա ակամա վերածվում է օգնության:Կարծում եմ դու այն մարդկանց թվին ես պատկանում,որոնք թեկուզ միայն այն մտքից,որ ինչ որ մեկին կարողացել են որևէ պահի օգնել,արդեն իրենց լավ են զգում և համարում,որ օրը իզուր չի անցել

   1. 

      Arxangelo

      Դեկտեմբեր 2, 2011 at 00:10 (UTC 4)

      Պատասխանել

      հա Summer_Rain ջան ճիշտ ես, ճիշտ ես նաև որ ուրախանում և օրս համարում իմաստավորված, երբ ինչ որ մեկին օգտակար եմ լինում: Սակայն հիասթափությունները այքան շատ են, որ երբեմն ուզում ես ուղակի հեռանալ

      1. 

         Summer_Rain

         Դեկտեմբեր 2, 2011 at 00:36 (UTC 4)

         Պատասխանել

         Բայց դե դու ուղղակի հեռանալ,մեկուսանալ և չարտահայտվել պարզապես չես կարող,և դա լավ է,շատ լավ,քանի որ ,եթե այդպես լիներ,կլինեիր այն քո ասած “նորմալ” մարդկանցից մեկը ,իսկ դու այդպիսին չես
         Ինչ վերաբերում է հիասթափությանը,ճիշտ է կյանքում հիասթափությունը շատ ցավալի բան է և ստիպում է դառնալ չվստահող,բոլորից հեռու և ,մեղմ ասած,սառը մարդկանց հանդեպ:Ու որոշ ժամանակ անց ,երբ դու կազդուրվում ես,փորձում ես համոզել քեզ,որ չէ այս անգամ այդպես չի լինի,կա բարին,սևի կողքին միշտ էլ սպիտակը կգտնվի և հենց այդ սպիտակն է այս անգամ քեզ հանդիպել ,ու կրկին հիասթափություն….կարծես անվերջանալի շղթա լինի,այդպիսի պահերի սկսում ես մտածել,որ հավերժական շարժիչը հենց այս է որ կա,հետո էլ ասում են չկա ու չկա..Այս ամենը իսկապես ցավալի է և ստիպում է մտածել,այն ինչ դու ես ասում:
         Բայց ես այս ամենից մի եզրակացության եմ հանգել,ամեն հիասթափություն կարելի է օգտագործել որպես դաս,որպես կյանքում կոփվելու և տխուրից հետո գեղեցիկը ավելի լավ ու հաճելի զգալու և գնահատելու միջոց:

         1. 

            Arxangelo

            Դեկտեմբեր 2, 2011 at 10:05 (UTC 4)

            Պատասխանել

            շատ ճիշտ ես՝ ես չարտահայտվել չեմ կարող, իսկ հավերժական շարժիչը հոգնեցնում է

2. 

   Arnela

   Դեկտեմբեր 2, 2011 at 00:12 (UTC 4)

   Պատասխանել

   Արամ…բա սազեց քեզ?
   թույլ մի տուր, որ քո վրա ազդեն մանր-մունրները, բոլորս սիրում ենք քո բլոգը, միշտ նոր փոսթ կա, նոր ասելիք, ու չենք թույլ տալիս, որ դու հուսալքվես կամ բարկանաս…բացի էտ քո ընթերցողը գնահատումա քեզ շատ, դրանից առավել ինչա պետք բլոգգերին?
   

   1. 

      Arxangelo

      Դեկտեմբեր 2, 2011 at 00:18 (UTC 4)

      Պատասխանել

      Հենց Դուք՝ իմ հավատարիմ ընթերցողներն եք ինձ հետ պահում այդ մտքից և հենց Ձեր շնորհիվ է, որ երբեմն մեծ ոգևորություն եմ ապրում ու ուզում եմ է՛լ ավելի հետաքրքիր դարձնել բլոգս, որպեսզի իմ սիրելի ընթերցողի համար այն լինի ավելի մտերիմ, ավելի հարազատ և հարմարավետ: Շնորհակալ եմ Ձեզ շատ-շատ
      Բայց ինչպես ասում են դրականի կողքը միշտ բացասականն է պտտվում

3. 

   Արթուր

   Դեկտեմբեր 2, 2011 at 09:54 (UTC 4)

   Պատասխանել

   Հիշիր, թե ինչու ես բացել բլոգդ ու կտեսենես, որ այն բլոգդ փակելու դրդապատճառների հետ որեւէ կապ չունի

   Երբ նման մտքեր են մոտդ առաջանում, ճիշտը գնալ ու հոսող ջրի մոտ նստել-պատմելն է:

   1. 

      Arxangelo

      Դեկտեմբեր 2, 2011 at 10:06 (UTC 4)

      Պատասխանել

      Ցրտին ջրերը սառել են Արթուր ջան

4. 

   Ani

   Դեկտեմբեր 2, 2011 at 17:14 (UTC 4)

   Պատասխանել

   Bazmics asel em, vor haryuravor haykakan blogneric es nax@ntrum em Dzer blog@. Amen or , erb miacnum em hamakargich@, arajin@ mtnum em aystex… usti indz hamar shat txur klini, vor ors aranc es blogi sksem Mi ktreq im vogeshnchman axbyur@, xndrum em !!! Mite Duq aydqan dajan eq? (knereq, vor hayeren tarerov chem grum) .

   1. 

      Arxangelo

      Դեկտեմբեր 2, 2011 at 18:05 (UTC 4)

      Պատասխանել

      Անի ջան շատ շնորհակալ եմ: Հենց Ձեր նման հրաշալի ընթերցողներիս պատճառով է, որ այս բլոգը չի փակվի, այնպես որ հանգիստ եղիր: Եվ հետո չեմ ուզի ուրախացնել որոշ մարդկանց փակելով բլոգը: Դրանք ընդամենը մտքեր են, որոնք գալիս և անց են կենում

5. 

   Hasmik

   Դեկտեմբեր 3, 2011 at 23:29 (UTC 4)

   Պատասխանել

   Տրամադրության նման ” վայէջքներ” բոլորիս մոտ հանդիպել է :Եկեք կշեռքի նժարին դնենք ” Փակելը” և “Չփակելը” :Կհամոզվեք ինքներդ ստացված արդյունքը տեսնելուց հետո:Եվ հետո այդ “Չփակել”-ի կողմնակիցների առաջ դուք,ինձ թվում է ,պարտավորություն ունեք :Մի զրկեք մեզ այստեղ լինելու հաճելի պահերից :Հուսախաբ չանեք :struggle:

   1. 

      Arxangelo

      Դեկտեմբեր 3, 2011 at 23:40 (UTC 4)

      Պատասխանել

      Դուք շատ ճիշտ եք Հասմիկ ջան: Ես այդ “Չփակել”-ի կողմնակիցների առաջ իսկապես պարտավորություններ ունեմ և իրավունք չունեմ հուսախաբ անելու: “Փակելը” կարծում եմ ուղղակի մտքեր են, որոնք ինչպես եկել են, այնպես էլ կգնան:

      1. 

         Hasmik

         Դեկտեմբեր 4, 2011 at 00:19 (UTC 4)

         Պատասխանել

         Կգնան,թե արդեն գնացել են??? ?:-)

         1. 

            Arxangelo

            Դեկտեմբեր 4, 2011 at 02:25 (UTC 4)

            Պատասխանել

            գնացել են, բայց ոչ ամբողջովին

6. 

   A.

   Դեկտեմբեր 8, 2011 at 18:03 (UTC 4)

   Պատասխանել

   Խնդիրը ունի ընդամենը մեկ լուծում` չփակել… ու այլևս նման մտքեր չհյուրընկալել

   1. 

      Arxangelo

      Դեկտեմբեր 8, 2011 at 20:55 (UTC 4)

      Պատասխանել

      ոնց ասեք