Մի փոքրիկ աղջիկ գերեց ինձ հավերժ,
Իմ սիրտը գերեց առանց մի մարտի,
Կրծքումս թողեց մի կրակ անշեջ՝
Գերեց սիրտը իմ ու տարավ հեռու:
Ու այժմ կարծր քար է իմ կրծքում,
Կրակ է, դժողք, ծանր տառապանք,
Փոքրիկ աղջիկը սրտիս հետ հեռվում՝
Դարձան այսուհետ որպես երազանք:
Մի փոքրիկ աղջիկ գերեց ինձ հավերժ,
Անկենդան սիրտս գցեց նա զնդան…
))))Խոսքեր չկան….
չէ իմ դուրը հեչ չեկավ, բայց քանի որ էքսպրոմտ՝ տեղում հորինված էր, որոշեցի թողնել:
)))Պահի և տրամադրության հարց է
միգուցե, բայց մեկա դուրս չի գալիս, ոչ հանգ կա, ոչ բան: Մի տեսակ անկապ ա
Չեմ կարծում, որ այդ աղջիկն այդքան դաժան կվարվի քո սրտի հետ…Հաստատ մի գեղեցիկ օր կվերադառնա` իր սիրտը քո սրտի մեջ դրած…
Հասմիկ ջան ես վաղուց արդեն դադարել եմ հրաշքների հավատալ