Եթե ես վարում եմ բլոգ, դա ամենևին չի նշանակում, որ ես բլոգեր եմ: Խնդրում եմ մի՛ անվանեք ինձ բլոգեր, դա ինձ դուր չի գալիս: Ինչու՞: Ես ունեմ դրա համար իմ պատճառները: Միգուցե երբ պահը գա այն ժամանակ կասեմ թե որոնք են այդ պատճառները: Բայց դեռ այդ պահը չի եկել: Ուղակի մի անվանեք ինձ բլոգեր, ես բլոգեր չեմ և չեմ էլ ուզում լինել հայկական բլոգոսֆերայի մաս: Միգուցե գոռոզ է հնչում, միգուցե նաև տհաճ, բայց ես գերադասում եմ ազնվությունը:
Նաև կուզեի շնորհակալություն հայտնել բոլոր այն մարդկանց, որոնք կարդում են իմ բլոգը: Իսկ բոլոր նրանց ում դուր չի գալիս իմ բլոգն ու իմ գրառումները ես ոչ մի դեպքում չեմ պարտադրում, կարող են այլևս չմտնել այս բլոգ:
Այսքանը:
Հ.Գ. Եվս մեկ անգամ կրկնեմ. ես բլոգեր չեմ և իմ բլոգն ու ինձ էլ մի վերագրեք հայկական բլոգոսֆերային:
10 մեկնաբանություն
Samvel
Հունիս 22, 2011 at 22:57 (UTC 4)
Արխանգելո ջան, եթե դու վարում ես բլոգ, իսկ դա այդպես է` “Արխանգելոյի Բլոգը”, ուրեմն դու բլոգեր ես: Այստեղ երկու կարծիք լինել չի կարող: Եթե քեզ բլոգեր “կոչումը” դուր չի գալիս, ուրեմն կայքն էլ պետք է վերանվանես, օրինակ.` Արամ Հակոբյանի անձնական կայք, կամ Արխանգելոյի Օրագիրը..
Arxangelo
Հունիս 22, 2011 at 23:14 (UTC 4)
ինձ դուր չի գալիս հայկական բլոգոսֆերայում բլոգեր կոչումը Սամվել ջան
Samvel
Հունիս 22, 2011 at 23:24 (UTC 4)
ինչ հայկական բլոգոսֆերա? տենց բան չկա, մի երկու հատ բլոգը դեռ բլոգոսֆերա չի~
Arxangelo
Հունիս 22, 2011 at 23:30 (UTC 4)
Արթուր
Հունիս 23, 2011 at 00:23 (UTC 4)
Եվ ո՞վ է նեղացրել մեր Արխանգելոյին: Եթե, իհարկե, գաղտնիք չէ:
Կներես, որ անգլերեն եմ ասելու, բայց՝ վստահ, որ ինչ որ գրելու եմ, գիտես
TAKE IT EASY !!!
Arxangelo
Հունիս 23, 2011 at 01:28 (UTC 4)
Արթուր ջան ճիշտ ես ասում թեթև է պետք տանել: Չէ իրականում ոչ մեկ չի նեղացրել: Ուղակի էլի եմ ասում կարողա մի քիչ գոռոզ հնչի, բայց երբեմն ամաչում եմ, երբ որոշ մարդիք էլ են կոչվում բլոգեր ու ես էլ: Ոչ մի դեպքում չեմ փորձում նսեմացնել նրանց մարդկային արժանիքները ու դրա իրավունքն էլ չունեմ: Բայց էտ մարդիկ 2 բառ իրար հետևից չեն կարողանում կապել, ախր նրանք ո՞նց կարան կոչվեն բլոգեր
Արթուր
Հունիս 24, 2011 at 03:14 (UTC 4)
Չէ, դու ոչ թե գոռոզ ես, այլ ուղղակի հիվանդագին սրտիդ մոտ ես ընդունում:
Եթե նույն ձեւ մտածենք՝ լիքը մարդ իրեն հայ է ասում: Լիքը մարդ գիտի, թե ինքը հայերեն է գրում: Լիքը մարդ էլ գիտի, թե ինքն աշխարհի ամենախելոք կամ էլ ամենահումորային դեմքն է: Հետո՞:
Էլ չեմ ասւմ, որ որոշ մարդիկ էլ են իրենց մարդ ասում, հիմա ի՞նչ, կարո՞ղ է վաղն էլ ասես “ես այլեւս մարդ չեմ”:
Այնպես որ, տե՛ս իմ նախորդ մեկնաբանությունը
Arxangelo
Հունիս 24, 2011 at 18:08 (UTC 4)
Արթուր ջան բայց ինչ ճիշտ նկատեցիր՝ ճիշտ ես, ամեն ինչ շատ եմ սրտիս մոտ ընդունում, դա իմ ամենաչսիրած բնավորությունս է, բայց դե ի՞նչ կարող եմ անել, իմ էությունն է այդպիսին:
ovanitas
Հունիս 23, 2011 at 22:36 (UTC 4)
Սամվելի կարծիքին համամիտ եմ: Իմ կարծիքով էլ «բլոգերը» կոչում չի, «բլոգերը» պաշտոն չի, բլոգերը սովորական մարդն է, ով բլոգ ունի՝ անկախ նրանից, թե ինչ որակի գրառումներ է անում:
Եթե կոշիկ կարող լինեմ, ինչքան էլ ասեմ՝ ես կոշկակար չեմ, քանի որ էս փողոցի բոլոր կոշկակարները փինաչի են, միևնույն է կոշկակար կհամարվեմ :Ճ Լավ կոշիկ կկարեմ, «ուստա» կասեն, վատը կարեմ՝ «փինաչի» :ՃՃՃ
Ուրիշ բան, որ մեզանում հաճախ շատ հասկացություններ ուռճացվում են ու չեղած իմաստ են ստանում: «Բլոգգերը», որոշակի իմաստով, մոդայիկ բառ է դարձել, հետևաբար դրան վերագրում են ուռճացված հնարավորություններ:
Քանի դեռ բլոգերությունը չի կակոնակարգվում ու չի վերահսկվում՝ էս կարծիքին կմնամ:
Arxangelo
Հունիս 23, 2011 at 22:40 (UTC 4)
շատ ճիշտ ես, ամեն բառիտ հետ տառացիորեն համամիտ եմ: Հենց ցավը նրանումա, որ որոշ հասկացողություններ ուռճացվում են: Ես բլոգեր չեմ ասելս ուղակի իմաստ չի կրում, այլ ընդամենը այն եմ ուզեցել հասկացնել, որ եթե բլոգեր լինելը մոդա է, ապա ես չեմ ուզում բլոգեր լինել