Oil Painting By Leonid Afremov @ redbubble
Իմ չքնաղ, իմ գանձ, իմ հուրի փերի
Ո՞ւր ես դու կորել, խնդրում եմ արի՛,
Արի՛ դու ինձ մոտ պատկերդ տեսնեմ՝
Քո լույսին ծարավ սիրտս հովացնեմ:
Կարոտը անգութ խեղդում է հոգիս,
Անհետացել են զարկերը սրտիս:
Շրջմոլիկի պես սրտեսիրտ ընկած՝
Քո սիրտն եմ փնտրում չքնաղ արարած:
Իմ չքնաղ, իմ գանձ, իմ աղջիկ վայրի,
Գտնվիր խնդրում եմ իմ հանդեպ բարի,
Արի՛, թույլ տուր ինձ պատկերդ տեսնեմ՝
Պապակած սրտիս ծարավն հագեցնեմ:
Ո՞ւր ես դու կորել, խնդրում եմ արի՛,
Իմ չքնաղ, իմ գանձ, իմ հուրի փերի…
©Արամ Հակոբյան (Արխանգելո)
16 մեկնաբանություն
Skip to comment form ↓
Summer_Rain
Մայիս 23, 2012 at 20:23 (UTC 4) Link to this comment
Ինչ գեղեցիկ նկար է….
Կարոտ~,կարոտ…..Ախ այդ կարոտը….
Arxangelo
Մայիս 23, 2012 at 20:32 (UTC 4) Link to this comment
Summer_Rain ջան ինձ էլ թվում էր հավերժ լքել ես այս բլոգը: Ուրախ եմ Քեզ նորից տեսնել
Summer_Rain
Մայիս 23, 2012 at 20:35 (UTC 4) Link to this comment
Չէ Արամ ջան,բա ես քո բլոգը կլքեմ????
Պարզապես մեկ-մեկ չեմ հարմարացնում մտնել,մեկ-մեկ էլ հարմար խոսքեր չեն լինում,լռում եմ համեստորեն
Arxangelo
Մայիս 23, 2012 at 20:36 (UTC 4) Link to this comment
Շնորհակալ եմ և շատ ուրախ
Առլեն Շահվերդյան
Մայիս 23, 2012 at 21:35 (UTC 4) Link to this comment
Շատ ուրախացա` կարդալով այս գեղեցիկ բանաստեղծոությունը Արամ ջան: Նուրբ է գրված: Ուրախացա նաև` տեսնելով Աֆրեմովի կտավը, որով համեմել ես գրառումդ: Աֆրեմովին իմ բլոգում միշտ հատուկ տեղ եմ հատկացրել և ուրախ եմ, որ տեսնում եմ նրա գեղեցիկ կտավներից մեկը քո այս գրառման մեջ: Մեկ անգամ ևս ողջունում եմ քեզ եղբայր, քո ստեղծագործական ներաշխարհը:
Առլեն:
Arxangelo
Մայիս 23, 2012 at 21:42 (UTC 4) Link to this comment
Շնորհակալ եմ Առլեն ջան: Իսկ բանաստեղծության ծնունդը և Աֆրեմովի կտավի հայտնվելը մի ուրիշ պատմություն է, որ կփորձեմ մի օր պատմել բլոգումս: Այն շատ միստիկոտ ստացվեց
Առլեն Շահվերդյան
Մայիս 23, 2012 at 21:46 (UTC 4) Link to this comment
Այդ միստիկան զգացվում է բանաստեղծության մեջ: Խորհրդավորության ու նրբության շղարշով պատված այս գեղեցիկ տողերը հոգու զգացմունքային ֆոնի իսկական արտահայտում են: Հիրավի առանց կանանց ու աղջիկների կյանք չկա, չկա սեր ու գեղեցկություն, կիրք ու խենթություն, զգացմունք ու ոգևորություն, ներշնչանք ու երանություն:
Arxangelo
Մայիս 23, 2012 at 22:00 (UTC 4) Link to this comment
դե արի ու էս սիրուն տողերին կարողացի պատասխանել
Առլեն Շահվերդյան
Մայիս 23, 2012 at 22:14 (UTC 4) Link to this comment
Mary fr
Մայիս 24, 2012 at 18:46 (UTC 4) Link to this comment
Իսկապես նուրբ և միաժամանակ շատ ջերմ ստեղծագործություն է
Arxangelo
Մայիս 24, 2012 at 19:08 (UTC 4) Link to this comment
Շնորհակալ եմ
Քրիստինա
Մայիս 24, 2012 at 22:51 (UTC 4) Link to this comment
Ինչպիսի լուսավոր,թեթև քնքշություն…ինձ միշտ հետաքրքրել է,թե ինչպես են կարողանում բանաստեղծները,ստեղծագործողները իրենց զգացմունքները,զգացողություններն ու հույզերը “կաղապարել” սահմանափակ բառերով,ընդ որում գեղեցիկ” կաղապարել”……..երևի ուղղակի ի վերուստ է տրված այդպիսի կարողությունը…
Arxangelo
Մայիս 24, 2012 at 23:22 (UTC 4) Link to this comment
Քրիստինա ջան, ճիշտ է ես բանաստեղծ չեմ, սակայն այս բանաստեղծությունը ներսիցս ծնվեց, միանգամի՛ց, իսկ բառերն ինքն իրեն էին գալիս…
Քրիստինե
Մայիս 2, 2013 at 00:02 (UTC 4) Link to this comment
Այնուամենայնիվ, ես կարծում եմ, որ մարդ պիտի անպայման կորցնի իր ՄԵԾ ՍԵՐԸ:
Arxangelo
Մայիս 2, 2013 at 02:09 (UTC 4) Link to this comment
հետաքրքիր է ինչո՞ւ
Քրիստինե
Մայիս 3, 2013 at 20:13 (UTC 4) Link to this comment
Մարդու երջանկության ձգտումն անսահման ու անորոշ է: Ձգտումը հետաքրքիր ու ոգևորող է, քանի չի իրականացել: Իրականանալուց հետո թվում է, թե մի մեծ բան չկատարվեց, որ երևակայությունն ավելի շքեղ բան էր խոստանում: