Դրվագ 1-ը կարդացեք →ԱՅՍՏԵՂ:
Մեկնում
Միքայելը 24 տարեկան, միջին կառուցվածքի, գեղեցկադեմ երիտասարդ էր:
Նա որբացել էր 19 տարեկանում, երբ ծնողները զոհվել էին ավտովթարից: Որոշ ժամանակ հորեղբոր ընտանիքի հետ ապրելուց հետո Միքայելը որոշում է գնալ իր ճակատագիրը որոնելու: 20 տարեկանում նա լքում է երկիրը և հայտնվում հեռավոր Ուկրաինայի Դոնեցկ քաղաքում:
Շատ բեռ չէր վերցրել իր հետ: Մեկ փոքրիկ պայուսակ, որի մեջ դրել էր մեկ-երկու փոխնորդ հագուստ, ընտանեկան փոքրիկ ալբոմը, որի մեջ էին իր ծնողների լուսանկարները և իր նոթատետրը: Նոթատետր, որի մեջ այդպես էլ մինչ այժմ ոչինչ չեր գրել: Նոթատետրում միայն նրա լուսանկարն էր, նրա՝ իր սիրելիի, որին արժանի լինելու և որին հասնելու համար էլ և որոշել էր որոնել իր ուղղին այս կյանքում: Պայուսակում շատ մեծ տեղ էին գրավում նաև հողաթափերը: Վերջին րոպեյին հողաթափերը և մեկ փոքրիկ տոպրակ քաղցրեղեն ծածուկ այնտեղ էր խցկել իր հորեղբոր կինը՝ Մագդան: Միքայելը հողաթափերը նկատեց միայն Դոնեցկի հյուրանոցում: «Ա՜խ իմ քնքուշ ու սիրելի Մագդա մորաքույր, միևնույնն է դու քո արածը արեցիր, իմ հոգատար Մագդա՜», -մտքի մեջ մրմնջաց Միքայելը: Նա վերհիշեց վերջին պահը, երբ դուրս էր գալիս հորեղբոր տնից, Մագդայի չափազանց տխուր և արցունքներից կարմրած աչքերը: Այս ամենը նրա հոգին ալեկոծում էր…

Հայեր ջան, անձամբ ես առաջին անգամ տեսա էս աղջկան ու այժմ ճանաչում եմ թո ով է Անի Երանյանը՝ լավ էլ սիրուն աղջիկ ա, շատ հավանեցի:
Եվ այսպես 7 օր առաջ կատարված հարցման արդյունքներով (նկ.1) ընթերցողների մեծ մասը՝ 88% հետաքրքրված է ինտերակտիվ պատմությունով:

